W listopadzie ukazała się nowa publikacja
z zakresu pedagogiki specjalnej

"Edukacyjno-terapeutyczna podróż
w lepszą stronę"

 

 

Na stronie wydawnictwa: www.impulsoficyna.com.pl można odnaleźć następujący opis książki:
„Terapeutyczno-edukacyjna podróż w lepszą stronę” ukazuje możliwości dokonania zmian w procesie edukacji, terapii i rehabilitacji osób
z niepełnosprawnością, chorujących przewlekle, z zaburzeniami rozwojowymi i innymi dysfunkcjami. Tom ten ma stanowić preludium do serii wydawniczej pod redakcją prof. dr hab. Anny Nowak „W Przestrzeni Niepełnosprawności”, w której będą poruszane kwestie szeroko rozumianej pedagogiki specjalnej.

Monografia została podzielona na trzy części. Pierwsza z nich zawiera artykuły na temat istoty kształcenia przyszłych pedagogów specjalnych oraz konieczności przemian w szkole jako organizacji.

W części pierwszej Anna Nowak, w rozdziale Rola zawodowa pedagoga specjalnego w ujęciu studentów kierunku pedagogika specjalna, przedstawia poglądy dotyczące kompetencji i roli pedagoga specjalnego oraz realizowanych przez niego zadań, opierając się na literaturze przedmiotu i badaniach własnych. Autorka zauważa, że badani studenci mają świadomość trudu pracy wykonywanej przez pedagoga specjalnego oraz konieczności optymistycznego podejścia w sytuacji zniechęcenia i pojawiających się różnych problemów. W kolejnym rozdziale – Szkoła jako organizacja (samo?) ucząca się – autorki, Julia Nieścioruk i Zdzisława Janiszewska-Nieścioruk, podkreślają ważność reorganizacji szkoły ze względu na zauważalne słabości systemu probolońskiego, spowodowane przesadnym konkurowaniem szkół, testowaniem osiągnięć uczniów, ich społecznym stratyfikowaniem oraz niewystarczającym wsparciem. Dariusz Dziuba w rozdziale wieńczącym część pierwszą, zatytułowanym Kształcenie nauczycieli od szkoły specjalnej do szkoły włączającej, ukazuje problematykę przygotowania nauczycieli do podjęcia zadań związanych z edukacją uczniów o specjalnych potrzebach w warunkach szkoły specjalnej, integracyjnej i włączającej.

Część druga zawiera treści związane z trudnościami edukacyjnymi dziecka wynikającymi z niepełnosprawności, występujących zaburzeń rozwojowych czy choroby. Ukazano tutaj możliwość zapewnienia tym uczniom „mimo wszystko” dostępu do nauki. W rozdziale pierwszym, autorstwa Krystyny Moczii, o tytule Trudności edukacyjne uczniów przewlekle chorych, przybliżono istotę pedagogiki leczniczej oraz założenia funkcjonowania szkół szpitalnych/przyszpitalnych w Polsce. Przedstawiono opinie nauczycieli o potrzebie działań terapeutyczno-edukacyjnych podejmowanych wobec dziecka hospitalizowanego w ramach organizacji szkoły szpitalnej. Z tym artykułem koresponduje kolejny, czyli Wędrująca Szpitalna Biblioteka w szkole innej niż wszystkie. Autorki, Elżbieta Klinowska i Agata Zimon, pisząc o szkole szpitalnej, zwracają uwagę na konieczność zerwania z rutyną i wprowadzania do swoich oddziaływań pedagogicznych nowych metod pracy. Opisują projekt „Oddział Bajka – Wędrująca Szpitalna Biblioteka” cieszący się dużym uznaniem i aprobatą hospitalizowanych dzieci. W następnym rozdziale, zatytułowanym Ścieżki edukacyjne uczniów z autyzmem i z zespołem Aspergera, Anida Szafrańska podejmuje temat kształcenia dzieci przejawiających te zaburzenia. Autorka przedstawiła możliwe ścieżki edukacyjne uczniów z autyzmem oraz z zespołem Aspergera, motywy ich wyboru oraz powody zmian placówki edukacyjnej. Anna Pikuła w rozdziale Trudności i problemy ucznia ze spektrum autyzmu na lekcji języka polskiego w klasie IV pisze o pracy dydaktycznej z dzieckiem ze spektrum autyzmu z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności intelektualnej. Omawia trudności ucznia klasy IV na lekcjach języka polskiego wynikające z jego deficytów w zakresie percepcji, zdolności komunikacyjnych i języka.

Ostatnia, trzecia część książki zawiera dwa artykuły poświęcone autonomii, samodzielności, samodecydowaniu adolescentów i dorosłych osób z niepełnosprawnością intelektualną. W rozdziale Indywidualistyczne i relacyjne koncepcje autonomii w dyskursie dotyczącym osób z niepełnosprawnością intelektualną Mateusz Penczek z perspektywy psychologii, filozofii i pedagogiki specjalnej opisuje najważniejsze różnice między indywidualistycznymi i relacyjnymi koncepcjami autonomii osobowej, przedstawia wybrane sposoby rozumienia autonomii osób z niepełnosprawnością intelektualną oraz wskazuje konsekwencje zastosowania podejścia relacyjnego w rozważaniach dotyczących autonomii tych osób. W końcowym artykule, o tytule Seksualność osób z niepełnosprawnością intelektualną – obszar wyzwań i możliwości, Agnieszka Lewko porusza zagadnienie, które do niedawna było tematem tabu, a obecnie coraz częściej jest omawiane przez pedagogów, terapeutów, opiekunów zajmujących się dorosłymi osobami z niepełnosprawnością intelektualną. Autorka podkreśla rolę edukowania w tym zakresie zarówno adolescentów z niepełnosprawnością, jak i osób sprawujących nad nimi pieczę.

Zainteresowanych zapraszamy do zakupienia nowej publikacji.